Tabelvortoj en PIV

La novaj eldonoj de la Plena Ilustrita Vortaro (PIV), 2002 kaj 2005, transprenis de la malnova PIV senŝanĝe la analizon de la tabelvortoj je O kaj A (kio, tio, io, ĉio, nenio, kia, tia, ia, ĉia kaj nenia) kiel radikvortoj. T.e. PIV prezentas ĉiun el tiuj vortoj kiel konsistantan el radiko + O-finaĵo aŭ A-finaĵo, ekz.:

* ki/o […] *~a […]

Daŭrigi legadon “Tabelvortoj en PIV”

Neeblaj sonsinsekvoj en la Esperanta poezio

En mia unua, tro longa kaj tro balastoplena retartikolo “Limigoj al esperanta elizio” (ĉe http://www.sunflower.com/~miner/), mi prezentis nur unu vere gravan trovaĵon, sed ĝi meritas reemfazon: per senzorga eliziado, esperantistaj poetoj fojfoje kreas parolorgane neprononceblajn sonsinsekvojn.

Daŭrigi legadon “Neeblaj sonsinsekvoj en la Esperanta poezio”

La gramatikaj terminoj en PMEG

En la Plena Manlibro pri Esperanta Gramatiko, PMEG, mi uzas gramatikajn terminojn novspecajn, kiuj plaĉas al iuj, sed ne al ĉiuj. En n-ro 11 de la Ondo de Esperanto aperis recenzo, kiu tre akre kritikis precipe tiujn terminojn. Tial indas, ke mi finfine detale klarigu la motivojn kaj ideojn malantaŭ tiu novigado. Mi kaptas la okazon fari tion en mia unua artikolo en Lingva Kritiko.

Daŭrigi legadon “La gramatikaj terminoj en PMEG”