la radiko KANT/, kiu ĝis nun aperas kun verba bazformo en ĉiuj gravaj vortaroj kaj en BRO, devas aperi kun O-finaĵa bazformo

Mi pensas, ke statas male. La radiko KANT/ ja estu verba en la vortaroj, ĉar la vorto “kanto” havas ankaŭ agan signifon, kiun la vortaroj tamen ofte forgesas mencii. Laŭ mi “kanto” estas ne nur sono produktata kante, kaj muzikaĵo kanta, sed ankaŭ la ago elbuŝigi tian sonon/muzikaĵon. Rimarku la jenan ekzemplon en la Ekzercaro: La kanto de la birdoj estas agrabla. Tie laŭ mi oni povas senprobleme uzi “kantado” anstataŭ “kanto”, kio montras, ke tie “kanto” havas agan signifon.

Ofte la signifo de “kanto” kombinas la du flankojn agan kaj rezultan. Tio estas sufiĉe tipa por radikoj, kiuj indikas agon rezultodonan (kantado rezultigas sonon).

Oni sufiĉe ofte renkontas la formon “kantaĵo” por “muzikaĵo kanta”. “Kanto”/”kantaĵo” (ofte samsignifaj) estas do ankoraŭ unu okazo simila al “vesto”/”vestaĵo”, “pako”/”pakaĵo” k.s. menciitaj en la artikolo.

Mi volas atentigi pri tio, ke laŭ la principoj menciitaj en la artikolo, la radiko KANT/, kiu ĝis nun aperas kun verba bazformo en ĉiuj gravaj vortaroj kaj en BRO, devas aperi kun O-finaĵa bazformo. Espereble estonte vortaristoj sekvos la ĉi tie menciitajn principojn, ankaŭ por la radiko KANT/.

Sed niaj vortaroj kutime difinas vortojn kaj ne radikojn, kaj estas espero ke iam nia teorio ĝiskuros nian praktikon. Via artikolo, koncentriĝanta detale pri vortaroj, estas admirinda paŝo en tiu direkto.

Pri bono kompar boneco:
Mi ĉiam konsciis pri distingo inter ”forto” kaj ”forteco”: ”fortoj” mi povas uzi en pluralo, sed neniam na ”fortecoj”. (”Sekretaj fortoj destinas nian mondon.”)
Sed via distingo inter ”bono” kaj ”boneco” estas tute nova por mi.
Mi vidas neniun diferencon inter ”Lia bono estas kortuŝa.” kaj ”Lia boneco estas kortuŝa.”, inter ”Estas tro da malbono en la mondo.” kaj ”Estas tro da malboneco en la mondo.” Bv. klarigi.

Efektive ankaŭ la formo “Budho” estas kontraŭargumentebla. Multaj preferas anstataŭe “Budao”. Sed tio jam estas alia temo.

La Zamenhofa vojo por eviti homoninojn, kiuj rezultus pro la kutima simpligo de duoblaj konsonantoj ĉe la transprenado Esperanten, estas lasi la originan longan/duoblan konsonanton, do Buddo (kp. regatto, brutto), kiu krome eble estas pli facile elparolebla ol [bud.ho].

Persone mi emus diri “sikho”, samkiel ekz-e “Budho”; ĉu tio neniam proponiĝis?

Mi vidis tiun formon nur en la Esperanta Vikipedio en la artikolo pri sikismo. Tie menciĝas apud la ĉefa formo “sikismo” ankaŭ “sikhismo” kaj “siĥismo”.

Ĝenerale oni tiel uzas H tre ŝpareme en Esperanto. En “Budho” ĝi aperas, ĉar ekzistas ankaŭ “budo”. Sed ne ekzistas alia vorto “siko”, kaj tial ne aparte necesas aldoni “h” al “siko”.

Tiaj aldonaj H-oj ĉiuokaze estas nuraj surogatoj por la sono de la originaj vortoj, en kiuj ne temas pri H, sed pri spira konsonanto (en “sikh”) aŭ pri spireca voĉo (en “buddha”). La ofta transskribado per aldona H en Latinliterigoj kiel “sikh” kaj “buddha” povas pensigi, ke oni uzas la konsonanton H en tiaj vortoj, sed tio estas trompaĵo. Temas pri io, kio sone ja iomete similas al H, sed ne estas vera H-konsonanto. Pro tio indas ne trouzi tiajn surogatajn H-ojn en Esperanto.

(Efektive ankaŭ la formo “Budho” estas kontraŭargumentebla. Multaj preferas anstataŭe “Budao”. Sed tio jam estas alia temo.)

Persone mi emus diri “sikho”, samkiel ekz-e “Budho”; ĉu tio neniam proponiĝis?

Kiom utilus disponi Historian Vortaron, kie oni povus spuri la unuan kaj postajn uzojn de vorto, ĝiajn fontojn, ekzemplajn frazojn, variantojn…!

Kio do necesas por fari ion tian? Mi legis lastatempe, ke la Akademio Franca iam provis verki historian vortaron, sed fine rezignis pri la projekto; kaj tamen la angla universitato Oxford mirinde sukcesis.

jam la enhavtabelo (almenaŭ en 1981, kiam presiĝis mia ekzemplero) korektis ĝin al “siĥo”

Vi celas “erartabelo”, ĉu ne? (Miaj ekzempleroj de la malnova PIV estas bedaŭrinde en Germanujo nun.)

Kiom utilus disponi Historian Vortaron, kie oni povus spuri la unuan kaj postajn uzojn de vorto, ĝiajn fontojn, ekzemplajn frazojn, variantojn…!

Ja bela revo…