Eble. Sed tiam tiel:
Chu trafas jeno: 2 + 2 ≠ 5 ?
[Jes] [Ne]

> Sergio: Oni formulas pozitivan au negativan aserton, pri kiu necesas elekti:
“Mia chefo neniam min sekse molestas” –
“Strongly agree ( ) Agree (*) Disagree ( ) Strongly disagree ( )”

Sed tiaokaze la respond-eblajhoj estas ne “Jes” kaj “Ne”, sed asertoj. Kaj tiam la afero estas klara.

Kromajho:

En la germana televido iam estis kvizspektaklo (“Was bin ich?”), en kiu teamo devis diveni la profesion de gasto, metante al li “chu”-demandojn. Che la deka per “ne” respondita “chu”-demando, sen tio, ke la proefesio estis ghuste divenita, la gasto venkis. Por eviti respondon per “ne” okaze de konjektita “ne”, la teamanoj ofte vortigis: “Gehe ich recht in der Annahme, dass Sie nicht …?” (= “Chu mi trafe supozas, ke vi ne …?”) Tiu vortigo farighis fama en la germana; pli:
http://de.wikipedia.org/wiki/Was_bin_ich?

> Unue mi atentigus pri tio, ke la “demandoj” estas mallerte prezentitaj.

En la vivo oni nemalofte devas respondi mallerte prezentitajn respondojn. Fakte ili ne nepre estas mallertaj por la landanoj, sed jes povas embarasi alilingvanon.

> En la praktiko mi neniam trovis tiajn vortigojn en germanaj demandaroj laumiamemore.

Testaj demandoj prezentitaj per formulo estas sufiĉe ordinara afero. Verdire, en miaj lernejaj jaroj mi malofte devis respondi per alklako aŭ krucosigno ĉe “jes” aŭ “ne”; tamen en la moderna lernejo tio estas tre kutima.

> Che la dua demando mankas ech la demandovortigo mem: Chu “Chu trafas jena aserto: Mi neniam …?”? Au: “Chu vi neniam …?”

Tio estas la plej tipa demandoformo en la demandaroj kiujn oni ĉiumonate respondas en iuj usonaj laborejoj: Oni formulas pozitivan aŭ negativan aserton, pri kiu necesas elekti:

“Mia ĉefo neniam min sekse molestas” –
“Strongly agree ( ) Agree (*) Disagree ( ) “Strongly disagree ( )”

> Sed se mi tamen devus respondi, mi skribus:

> 1) Jes, trafas, ke 2 + 2 ≠ 5.
> 2) Jes, trafas, ke mi neniam kontrabandis narkotajhojn.

Ne ekzistas tia eblo se vi respondas per formularo, ekz-e dum lerneja ekzameno, en ambasadejo aŭ doganejo.

Che la dua demando mankas ech la demandovortigo mem: Chu “Chu trafas jena aserto: Mi neniam …?”? Au: “Chu vi neniam …?”

Sed se mi tamen devus respondi, mi skribus:

1) Jes, trafas, ke 2 + 2 ≠ 5.
2) Jes, trafas, ke mi neniam kontrabandis narkotajhojn.

Aŭ la aserton en demandaro:
* Mi neniam kontrabandis narkotaĵojn [Jes] [Ne]

(bona ruslingvano senhezite jesos en ambaŭ okazoj).

Per Tekstaro ( http://www.tekstaro.com/ ) mi trovis jenan Zamenhofan ekzemplon de ne-nea demandofrazo, kiu estas respondita per simpla respondvorto plus punkto: “‘… chu ghi tiam farighos sankta?’ La pastroj respondis kaj diris: ‘Ne’.”

Mi serchis, sed ne trovis iun Zamenhofan ekzemplon de tiaj al neaj demandofrazoj donitaj respondoj, kiuj konsistas sole el “Jes.” au “Ne.”. La solvo estas do tre facila, nome imiti tian Zamenhofan stilon:

En respondo al nea demandofrazo oni uzu klarigan aserton; opcia estas aldona “jes” au aldona “ne” – lau kiu ajn respondsistemo.

Pri “neg’” (Zamenhofa): Mi ankorau ne sufiche esploris, kiugrade ghi estas internacia kaj krome sinonima al “ne” kaj “negaci’” (ankau Zamenhofa). Mi konjektas, ke uzi “neg’” estas iel pravigeble (kredeble per tio, ke ghi estas vorto internacia au nova vorto), almenau dum la Akademio ne fiksas ion pri ghi kaj/au “negaci’”. Alivorte: Ghis nun mi _ne_ havas konvinkajn indikojn pri tio, ke ghi estas ne-internacia formo nova, kiu estas sinonima al “ne”.

La terminologia aspekto estas iom alia afero, tamen mi menciu, ke en la tuta artikolo estas ne cento, sed 45 aperoj de la radiko “neg”. Kaj inter ties kuriozaj vortoj mi povas citi “negohava”:

“Por ĉia ne tre simpla demandoformo negohava la okcidenta sistemo simple paneas.”

“Nehava” certe estus maltaŭga. Nu, vi eble povus elturniĝi per “neohava”. Sed tiaj terminoj povas sugesti, ke temas pri frazoj entenantaj “neojn”, t.e. aperojn de la vorto “ne”; dum en Esperanto eblas negi ankaŭ per la NENI-vortoj, per NEK — ne tute evidentas, kion signifas “neohava” (kaj “nea demando” ktp).