Efektive ankaŭ la formo “Budho” estas kontraŭargumentebla. Multaj preferas anstataŭe “Budao”. Sed tio jam estas alia temo.

La Zamenhofa vojo por eviti homoninojn, kiuj rezultus pro la kutima simpligo de duoblaj konsonantoj ĉe la transprenado Esperanten, estas lasi la originan longan/duoblan konsonanton, do Buddo (kp. regatto, brutto), kiu krome eble estas pli facile elparolebla ol [bud.ho].

Persone mi emus diri “sikho”, samkiel ekz-e “Budho”; ĉu tio neniam proponiĝis?

Mi vidis tiun formon nur en la Esperanta Vikipedio en la artikolo pri sikismo. Tie menciĝas apud la ĉefa formo “sikismo” ankaŭ “sikhismo” kaj “siĥismo”.

Ĝenerale oni tiel uzas H tre ŝpareme en Esperanto. En “Budho” ĝi aperas, ĉar ekzistas ankaŭ “budo”. Sed ne ekzistas alia vorto “siko”, kaj tial ne aparte necesas aldoni “h” al “siko”.

Tiaj aldonaj H-oj ĉiuokaze estas nuraj surogatoj por la sono de la originaj vortoj, en kiuj ne temas pri H, sed pri spira konsonanto (en “sikh”) aŭ pri spireca voĉo (en “buddha”). La ofta transskribado per aldona H en Latinliterigoj kiel “sikh” kaj “buddha” povas pensigi, ke oni uzas la konsonanton H en tiaj vortoj, sed tio estas trompaĵo. Temas pri io, kio sone ja iomete similas al H, sed ne estas vera H-konsonanto. Pro tio indas ne trouzi tiajn surogatajn H-ojn en Esperanto.

(Efektive ankaŭ la formo “Budho” estas kontraŭargumentebla. Multaj preferas anstataŭe “Budao”. Sed tio jam estas alia temo.)

Persone mi emus diri “sikho”, samkiel ekz-e “Budho”; ĉu tio neniam proponiĝis?

Kiom utilus disponi Historian Vortaron, kie oni povus spuri la unuan kaj postajn uzojn de vorto, ĝiajn fontojn, ekzemplajn frazojn, variantojn…!

Kio do necesas por fari ion tian? Mi legis lastatempe, ke la Akademio Franca iam provis verki historian vortaron, sed fine rezignis pri la projekto; kaj tamen la angla universitato Oxford mirinde sukcesis.

jam la enhavtabelo (almenaŭ en 1981, kiam presiĝis mia ekzemplero) korektis ĝin al “siĥo”

Vi celas “erartabelo”, ĉu ne? (Miaj ekzempleroj de la malnova PIV estas bedaŭrinde en Germanujo nun.)

Kiom utilus disponi Historian Vortaron, kie oni povus spuri la unuan kaj postajn uzojn de vorto, ĝiajn fontojn, ekzemplajn frazojn, variantojn…!

Ja bela revo…

Kiom utilus disponi Historian Vortaron, kie oni povus spuri la unuan kaj postajn uzojn de vorto, ĝiajn fontojn, ekzemplajn frazojn, variantojn…!

Eble tion permesus pligrandigo de la tekstostoko de la Tekstaro de Esperanto, plus pliampleksigo de ĝiaj serĉiloj kaj konsultiloj.