Vere, jen la plej orelkonfuza parto de Esperanto!
Bonŝance Z kreis la dusilabajn ”oni” kaj ”ili” – aŭe la sistemo tute kaozus.

La enkonduko de pluraj dusilabaj personaj pronomoj eble helpus al la klarkomunikado. Tamen viaj proponetataj ”memi” kaj ”nani” ne aparte taŭgas, ĉar ili koincidas kun la verboj ”mem/i” kaj ”nan/i” (”Neniu povas memi sian tutan vivon.”/”La eta hundo ne estas ido. Ĝi nanas.”)
Nu, ankaŭ ”ili” kaj ”oni” koincidas kun verboj (”Riverkirlo povas ili kiel lavmaŝino.” ks.), kaj verŝajne la kunteksto denove asistus, sed kial do konfuzi pli ol jam?

Parolante al unu persono oni en bruo povas uzi la arkaikaĵon ”ci”, kiu pro la nekutima komencfonemo tre klare aŭdeblas. (Miasperte.)
Kaj se vere necesas enkonduki novajn formojn, oni povas laŭi la Zamenhofan ”li – ili” kaj la jam delonge proponitan ”ŝi – iŝi”:
”mi – imi”, ”ci – ici”. Provu tion dum brua renkontiĝo, kaj mi certas ke ĉiu supermeznivela esperantisto komprenos icin!

Jen Esperanta transkribo de la tiel nomata NATO-alfabeto:

Alfa, Bravo, Ĉali, Delta, Eko, Fokstrot, Golf, Hotél, Índia, Ĝuliét, Kilo, Lima, Majk, Novembe, Oska, Papá, Kebék, Rómio, Siera, Tango, Únifom, Vikta, Ŭiski, Eksrej, Janki, Zulu

(Ekzistas aliaj ebloj, kompreneble. Mi elektis version, en kiu R prononciĝas nur antaŭ vokalo, ĉar tiel la vortoj estas pli facile prononceblaj.)

Ŝajnas al mi, ke nur du el tiuj nomoj ne taŭgas por Esperanto: Ĉali kaj Ĝuliét. Anstataŭe estu ekzemple Cezaro kaj Juliét. Bele estus elekti nomojn, kiujn eĉ neesperantisto havus ŝancon ĝuste kompreni. Juliét ŝajnas perfekta, sed eble iu povos proponi ion pli bonan ol Cezaro. Ĉu?

Por la specialaj literoj de Esperanto estus utile sekvi ian sistemon, ekzemple, ke ili ĉiuj estu nomoj de bestoj aŭ nomoj de urboj. Ankaŭ estus bone sekvi jam ekzistantajn proponojn:

http://skrib01.free.fr/dosieroj/sk32eo.htm

Tamen, eblus ankaux diri “Golf kun ĉapelo”, “Únifom kun hoketo”, ktp, tiel evitante pluan diskutadon kaj plian parkerigadon.

Ne estas vere, ke “ene de NATO oni ja uzas la Anglan”. La franca kaj germana armeoj ne parolas angle. La plej multaj soldatoj ne estas lingvistoj. Tamen, mi havas la impreson, ke germanaj soldatoj, parolante germane en radio, uzas la Alfa-Bravo-alfabeton, ne la Anton-Berta-alfabeton. Se vi konas germanojn en via aĝo, demandu ilin, kion ili faris en la armeo.

Mi jam komentis pri la malkonvenco por Esperanto de “Charlie”. Kelkaj el la liternomoj estas malkonvenaj ankaŭ en la angla, kaj pro tio ekzistas diversaj variantoj. Legu mem en Vikipedio, se vi interesiĝas.

Evidente oni ne elparolu la vortojn anglece. Eĉ en la angla oni ne elparolu ilin anglece. Ankaŭ pri tio vi povas legi en Vikipedio. Mi pensas, ke troviĝas aludoj ankaŭ en “Vivi sur barko”.

Kompreneble, ĉiu alfabeto, kiu inkluzivas nomojn de la Esperantaj liberoj, estas “propre Esperanta sistemo”, sed eble estus avantaĝe uzi sistemon, kiu similas al la sistemo uzata en aliaj lingvoj, por faciligi la parkerigadon por plurlingvanoj. Mi ne scias. La temo estis jam ofte diskutata en Esperanto, kaj oni ankoraŭ ne venis al La Solvo.

Vikipedio sugestas, sed ne rekte diras, ke tiu alfabeto estas uzata en aliaj lingvoj krom la angla, ekzemple en la dana kaj la germana. Ĉu iu, kiu estis en neanglalingva NATO-armeo, povas diri, kian alfabeton oni uzis en tiu nacia lingvo?

La oficiala Germana literumalfabeto komenciĝas per “Anton, Ärger, Berta, Cäsar…”:

http://de.wikipedia.org/wiki/Buchstabiertafel#Deutschsprachige_Buchstabiertafeln

Sed Germanujo estas membro de NATO, kaj ene de NATO oni ja uzas la Anglan, kaj tiam logike ankaŭ Anglan literuman alfabeton.

La sistemo “Alfa, Bravo, Charlie…” estus tre malkonvena por Esperanto. Ekz. la vorto “Charlie” estus uzenda por “C”, dum ĝi komenciĝas per sono simila al “Ĉ”. Oni devus elpensi ian aldonaĵon por “Ĉ”. Kion? Kaj kiel oni elparolu tiujn vortojn? Ĉu Anglece? Necesus multa adaptado, kaj la fina rezulto post tia adaptado ĉiuokaze estus propre Esperanta sistemo.

Mi trovis aliajn paĝojn en la reto, kiuj sugestas, sed ne rekte diras, ke oni uzas la alfabeton Alfa, Brava, … en la germana armeo, parolante germane.

Ĉu la alfabeto Alfa, Bravo, Charlie, … estas uzata en aliaj lingvoj krom la angla?

Laŭ mia scio tiu literuma alfabeto estas nur Angla. Aliaj lingvoj havas aliajn sistemojn.

Eble oni pliklarigu ilin per aldono de persona nomo: “Mi, Johano, tenos la ŝnuron, kaj vi, Petro, grimpu nun suben.”

Jes, tre bona solvo por multaj okazoj.

Mi pensas, ke mi iam aŭdis pri efektiva uzado de “vu” kaj “me”, aŭ ion tian, en Esperanto

Eble temis pri Idistoj, kiuj provis paroli Esperante, sed miksis la du lingvojn.

2. Mi konsentas, ke la personaj pronomoj kelkfoje kaŭzas problemon en la praktiko. Eble oni pliklarigu ilin per aldono de persona nomo: “Mi, Johano, tenos la ŝnuron, kaj vi, Petro, grimpu nun suben.” Por tiuj, kiuj ne kutimas diradi en konversacio la nomojn de si kaj sia kunparolanto, ĝi eble ŝajnas iomete stranga, sed lingve ĝi estas plej konservativa propono.

3. Mi pensas, ke mi iam aŭdis pri efektiva uzado de “vu” kaj “me”, aŭ ion tian, en Esperanto, sed mi neniam mem rekontis ilin en la uzado.

Pri la liternomoj, mi preferas la Fundamentajn formojn sed rekomendas uzi sistemon similan al “Alpha, Bravo, Charlie”. Do estu: Asfalto, Barbaro, Centimetro.

Mi, ni, ktp. estas vera problemo kiam estas bruo aŭ rapida parolado. Laŭ mi Ido bone traktis tion:

mi > me
vi > vu
li > il, ilu
ŝi > el, elu
ĝi > ol, olu, lu?

Mi preferus uzi me/nu en bruaj kuntekstoj por mi/ni anstataŭ memi/nani.

Mi ŝatas liva anstataŭ maldekstra en kuntekstoj kie ĝi povas helpi.

Unu problemo pri tabelvortoj estas la akĉento de la Esperantistoj mem. Germaneca prononco de “kie” sonas precize kiel “kia” al angla orelo, ktp.